ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ από όλες τις αρετές ονομάζουν οι Πατέρες την διάκρισι.
* * *
Κύριε ‘Ιησού Χριστέ, πού είσαι το γλυκό φως τής αγίας δόξας του αθανάτου, του ουρανίου, του αγίου, του μακάριου Πατέρα σου, τώρα πού φτάσαμε στη δύση του ήλιου και είδαμε το εσπερινό φως, υμνούμε τον Πατέρα, εσένα τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα, τον ένα Θεό. Πρέπει σε κάθε ώρα και στιγμή να σε υμνούμε με καθαρές ψυχές και χαρούμενες φωνές, Υιέ Θεού, γιατί εσύ δίνεις τη ζωή και γι’ αυτό ο κόσμος σε δοξάζει.
Ο άγιος Πορφύριος κάθε 2 Δεκεμβρίου μας στέλνει ένα θερμό χαιρετισμό για το φθινόπωρο που τελειώνει, για τον χειμώνα που επίκειται και τις γιορτές του Δωδεκαημέρου που έρχονται!
Ο χαρούμενος αυτός φωτογενής (ο αναγεννημένος από το φως), αλλά και φωτοειδής (όμοιος με το φως) μέσα και έξω, λαμπρύνει την μέρα αυτή, αφού είναι ημέρα της κοιμήσεώς του, αλλά και της γεννήσεως του υπό άλλη μορφή.
«Λουσθήτε και καθαρισθήτε, διώξτε την πονηρία από τις ψυχές σας ∙ μάθετε να κάνετε το καλό» ( Ησ. 1, 16-17 ).
Και ποίο είναι το καλό που προστάζεις;
Καταλαβαίνεις, άνθρωπε, πόσο μεγάλη χάρη σού κάνει ο Κύριος όταν σου δίνει να τρως το Πανάγιο Σώμα του και να πίνεις το δικό του Τίμιο Αίμα; Αυτή η χάρη είναι τόσο μεγάλη ώστε μόνο η δική του αγαθότητα και πανσοφία γνωρίζουν την αξία αυτού του δώρου. Για να μπορέσεις, όμως, και εσύ να το εκτιμήσεις, σύμφωνα πάλι με το μέτρο σου, θυμήσου ποιος είσαι, γιατί μεταλαμβάνεις τα θεία δώρα και γίνεσαι κοινωνός της θείας ζωής και ποιους καρπούς έχεις, όταν μεταλαμβάνεις αξίως των αχράντων μυστηρίων.
τοῦ Πανιερωτάτου Μητροπολίτου Λεμεσοῦ κ. Ἀθανασίου
‘O πόνος εἶναι ἕνα φαινόμενο, τό ὁποῖο ζοῦμε ὅλοι μας καί τόν βλέπουμε κάθε μέρα δίπλα μας, μπροστά μας, μέσα μας. Εἶναι ἕνα γεγονός τό ὁποῖο καθημερινά αὐξάνει, ὅπως φαίνεται, ἀλλά κι ἐμεῖς εἴμαστε πλέον πιό ἐκτεθειμένοι στόν πόνο, μέ τήν ἔννοια ὅτι μέ τή δυνατότητα πληροφόρησης πού ἔχουμε τώρα, εἶναι πολύ εὔκολο νά πληροφορηθοῦμε, νά μάθουμε, νά ἀκούσουμε γιά τόν πόνο τῶν ἀνθρώπων. Ἔτσι, μπορεῖ ἐσύ νά εἶσαι καλά, νά εἶσαι ἥσυχος, βάζεις τήν τηλεόραση νά δεῖς τά νέα καί βλέπεις ἐκεῖ χίλια δυό πράγματα, τά ὁποῖα σίγουρα σέ κάνουν νά ἀνησυχεῖς, νά στενοχωριέσαι, νά συμπονᾶς τούς ἄλλους ἀνθρώπους κλπ.