Ποιος είδε τη λάμψη του Αρχαγγέλου Μιχαήλ και δεν θαμβώθηκε; Ποιος είδε το κοντάρι του και δεν φοβήθηκε; Και ποιος δοκίμασε τη θαυματουργική προστασία του και δεν ένιωσε κοντά του δύναμη και ασφάλεια;
Κύριε ‘Ιησού Χριστέ, πού είσαι το γλυκό φως τής αγίας δόξας του αθανάτου, του ουρανίου, του αγίου, του μακάριου Πατέρα σου, τώρα πού φτάσαμε στη δύση του ήλιου και είδαμε το εσπερινό φως, υμνούμε τον Πατέρα, εσένα τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα, τον ένα Θεό. Πρέπει σε κάθε ώρα και στιγμή να σε υμνούμε με καθαρές ψυχές και χαρούμενες φωνές, Υιέ Θεού, γιατί εσύ δίνεις τη ζωή και γι’ αυτό ο κόσμος σε δοξάζει.
Ποιος είδε τη λάμψη του Αρχαγγέλου Μιχαήλ και δεν θαμβώθηκε; Ποιος είδε το κοντάρι του και δεν φοβήθηκε; Και ποιος δοκίμασε τη θαυματουργική προστασία του και δεν ένιωσε κοντά του δύναμη και ασφάλεια;
Ο όσιος Μέμνων ο θαυματουργός άφησε τον κόσμο για χάρη του Θεού και, αφού έζησε δικαίως και ευαρέστως με υπακοή και υποταγή, έγινε ηγούμενος σε ένα Μοναστήρι. Εκεί δε στο Μοναστήρι ο Όσιος άσκησε την πραότητα, την ταπεινοφροσύνη και την αγάπη. Για τούτο ο Θεός και τον τίμησε με το χάρισμα της θαυματουργίας.
Δεν υπάρχει άλλη οδός εκτός από την αδιάλειπτη προσευχή κατά την εργασία. Μεταβάλλετε ό,τι οφείλετε να κάνετε σε προσευχή. Ανοίγετε μια πόρτα, ζητείστε από τον Κύριο ν’ ανοίξει για σας την πόρτα της μετανοίας.