Ἡ Πνευματική ἀντιμετώπιση τοῦ πόνου

τοῦ Πανιερωτάτου Μητροπολίτου Λεμεσοῦ κ. Ἀθανασίου

‘O πόνος εἶναι ἕνα φαινόμενο, τό ὁποῖο ζοῦμε ὅλοι μας καί τόν βλέπουμε κάθε μέρα δίπλα μας, μπροστά μας, μέσα μας. Εἶναι ἕνα γεγονός τό ὁποῖο καθημερινά αὐξάνει, ὅπως φαίνεται, ἀλλά κι ἐμεῖς εἴμαστε πλέον πιό ἐκτεθειμένοι στόν πόνο, μέ τήν ἔννοια ὅτι μέ τή δυνατότητα πληροφόρησης πού ἔχουμε τώρα, εἶναι πολύ εὔκολο νά πληροφορηθοῦμε, νά μάθουμε, νά ἀκούσουμε γιά τόν πόνο τῶν ἀνθρώπων. Ἔτσι, μπορεῖ ἐσύ νά εἶσαι καλά, νά εἶσαι ἥσυχος, βάζεις τήν τηλεόραση νά δεῖς τά νέα καί βλέπεις ἐκεῖ χίλια δυό πράγματα, τά ὁποῖα σίγουρα σέ κάνουν νά ἀνησυχεῖς, νά στενοχωριέσαι, νά συμπονᾶς τούς ἄλλους ἀνθρώπους κλπ.

Η αχαριστία μας απέναντι στις αμέτρητες ευεργεσίες του Θεού. (Κυριακή ΙΒ΄ Λουκά)

Αρχιμανδρίτης Παύλος Δημητρακόπουλος, Θεολόγος -Συγγραφεύς

Η σημερινή Κυριακή, αγαπητοί μου αδελφοί, είναι η 12η Κυριακή του Λουκά και το μεν αποστολικό ανάγνωσμα είναι μια περικοπή από την προς Εβραίους επιστολή του αποστόλου Παύλου, το δε ευαγγελικό μια περικοπή από το 17ο κεφάλαιο του κατά Λουκάν Ευαγγελίου. Στην περικοπή αυτή ο ευαγγελιστής Λουκάς μας περιγράφει ένα από τα θαύματα, τα πάμπολλα θαύματα, που έκαμε ο Κύριος, καθ’ όλη τη διάρκεια της τριετούς δημοσίας του δράσεως. Το παρόν θαύμα πρέπει να έγινε περίπου στο μέσον της δημοσίας του δράσεως και είναι το  γνωστό σε όλους μας θαύμα της θεραπείας των 10 λεπρών, τους οποίους ο Κύριος εθεράπευσε, σύμφωνα με την διήγηση του Λουκά, καθ’ όν χρόνον εβάδιζε προς τα Ιεροσόλυμα και ενώ βρισκόταν στα όρια μεταξύ Γαλιλαίας και Σαμαρείας.

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΧΑΡΑ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟ ΑΛΗΘΙΝΟ Η ΕΥΤΥΧΙΑ ! ( ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ ΣΙΣΑΝΙΟΥ ΚΑΙ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ ΠΑΥΛΟΣ )

Ο Χριστός είναι η χαρά, το φως το αληθινό, η ευτυχία! Ο Χριστός είναι η ελπίδα μας! Η σχέση με τον Χριστό είναι αγάπη, ενθουσιασμός, λαχτάρα του βίου! Ο Χριστός είναι το παν! Είναι έρωτας αναφαίρετος.

ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΣΕΒΑΣΜΟΥ ΚΙ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗΣ .

Το σκέφτηκα πολύ αν θα γράψω τις πιο κάτω γραμμές γιατί το πρόσωπο για το οποίο θα καταθέσω την αγάπη και την ευγνωμοσύνη μου δεν αρεσκόταν ποτέ το να μιλά κανείς ποτέ γι αυτόν. Όμως δεν μπορώ να σιωπήσω γιατί η σιωπή μου ίσως να με γεμίσει με -ενοχές-.

Η κατάκριση αποκαλύπτει την καρδιά μας !

αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

Η κατάκριση του άλλου δεν είναι απλώς ένα λάθος της γλώσσας, κάτι που μας ξέφυγε, αλλά μια αποκάλυψη της καρδιάς μας.

ΤΟ ΓΕΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΫΛΗ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΑ .( Π.ΑΝΑΝΙΑΣ ΚΟΥΣΤΕΝΗΣ ).

Να γελάτε λίγο, βρε παιδιά. Φεύγει ο διάβολος. Φεύγει η μελαγχολία. Φεύγει η σκουντουφλιά. Φεύγει η απελπισία. Να γελάτε παιδιά. 

Μεστοί αγαθοσύνης , που εκφράζεται με τη συγχωρητικότητα , τη νηστεία και την ελεημοσύνη .

«ΜΕΣΤΟΙ ΑΓΑΘΟΣΥΝΗΣ, ΠΟΥ ΕΚΦΡΑΖΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗ ΣΥΓΧΩΡΗΤΙΚΟΤΗΤΑ,ΤΗ ΝΗΣΤΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 28-2-1982] 

Μήνυμα αγαθοσύνης, αγαπητοί μου, σήμερα, η Εκκλησία μας μάς δίνει. Ενόψει της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, μας λέγει ποιοι πρέπει να είμαστε. Και έτσι στη σημερινή ευαγγελική περικοπή, μας δίνει αυτό το μήνυμα της αγαθοσύνης.

Γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης «Διαβάζει Ευχές , προσεύχεται και θεραπεύει !»

Στυλ. Γ. Παπαδόπουλος Ομότ. Καθ. Παν. Αθηνών

Μόλις έμαθε τα πρώτα γράμματα στο σχολείο, άρχισε κιόλας να διαβάζει με ζήλο τα εκκλησιαστικά βιβλία.

ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. ( Π.ΑΝΔΡΕΑΣ ΑΓΑΘΟΚΛΕΟΥΣ ).

Με ρωτούν:
Γιατί πέθανε το παιδί μου;
Γιατί βρίσκομαι στο κρεβάτι με πόνους;
Γιατί έχω αποτυχημένο γάμο;
Γιατί έμεινα χωρίς εργασία;
Γιατί τόσες συνεχής δοκιμασίες σε μένα;
Γιατί…Γιατί…Γιατί….

Διάφορα αφυπνιστικά (Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος)

Για την βλασφημία, τον καλλωπισμό, την ψυχή, τον θάνατο και την μέλλουσα ζωή, τις παρεμβάσεις στο νόμο του Θεού, τη μετάνοια

Η ανθρωπότης πληρώνει φόρον αμαρτίας – Μακαριστού γέροντος π. Φιλοθέου Ζερβάκου

«Όσες θλίψεις και στενοχωρίας και στερήσεις και φόβους δοκιμάζει η ανθρωπότης, όλα είναι οψώνια της αμαρτίας»

Ακριβώς σήμερον η ανθρωπότης και ιδίως η Ευρώπη πληρώνει τον φόρον της αμαρτίας, της παρακοής προς τον Θεόν, της παραβάσεως και καταφρονήσεως των Θείων εντολών, και περισσότερον η Ελλάς.

Αιφνίδια Έλευση του Κυρίου : Προφητείες και Σημεία

Πότε θά ἔλθη ὁ Κύριος;

«Περί δέ τῆς ἡμέρας ἐκείνης καί ὥρας οὐδείς οἶδεν…»
(Ματθ. κδ’, 36).

Θά ἔλθη ὁ Κύριος. Αλλά θά ἔλθη αἰφνίδια.

π. Εὐάγγελος Παπανικολάου : «Θρησκεία και Ιστορία στην Ελληνική Ψυχή»

Τὸ «Μολών λαβέ» ἔχει κάτι ποὺ στερεώνει ἠθικά, ἀλλὰ ἰδίως ἁγιοπνευματικά. Εἶναι μιὰ συνέχεια τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Συνέχεια, ποὺ ἑνώ θηκε μὲ τὸν Χριστιανισμὸ καὶ ἔγινε ἕνα ὡραῖο πρᾶγμα, ποὺ λέγεται Ρωμιοσύνη.

Ο Άγιος Νικηφόρος ο Λεπρός εμφανίζεται και παρηγορεί…

Διήγηση του Μητροπολίτη Μόρφου, κ. Νεοφύτου

Ο Άγιος Νικηφόρος ο Λεπρός εμφανίζεται και παρηγορεί…

Να προσεύχεσαι παντού

Να προσεύχεσαι, αγαπητέ μου, παντού και πάντοτε. «Εν παντί καιρώ και τόπω». Και περπατώντας στο δρόμο και ξαπλωμένος στο κρεβάτι μπορείς να προσεύχεσαι.

Ο Ιώβ ήταν πεταμένος στην κοπριά για την αρρώστια του, αλλά εκεί έλεγε την ωραία δοξαστική προσευχή του: «Είη το όνομα κυρίου, ευλογημένον από του νύν και έως του αιώνος»!

Ο Θεός αναμένει και αγκαλιάζει τον καθένα που μετανοεί…

Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσογαίας και Λαυρεωτικής

Δεύτερη Κυριακή του Τριωδίου σήμερα, αγαπητοί μου αδελφοί, και αναγνώσαμε στη θεία Λειτουργία την παραβολή του ασώτου υιού. Οι Κυριακές αυτές του Τριωδίου και οι πέντε της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, είναι οι βαθμίδες της πνευματικής κλίμακας, που μας ανεβάζει στην μεγάλη εορτή του Πάσχα.

Ας ακούσουμε λοιπόν τη φωνή του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού : «Ψυχή και Χριστός σας χρειάζεται… Αυτά τα δύο να τα φυλάγεται να μην τύχη και τα χάσετε»

–Αναζητώντας τον άγιο Κοσμά τον Αιτωλό, στο σήμερα–

Στη ταραγμένη εποχή που ζούμε σήμερα, το σύνολο των ανθρώπων ζει μέσα στις αμφιβολίες, στην αμφισβήτηση, στην άρνηση του Θεού και των αξιών.

Παναγία μου δίδαξόν με τί με δεῖ ποιεῖν καί λέγειν – Μόρφου Νεόφυτος

Παναγία μου δίδαξόν με τί με δεῖ ποιεῖν καί λέγειν!

Παναγία μου δίδαξόν με τί πρέπει να κάνω και να λέω!

Η Μάνα Παναγιά δεν του χάλασε το χατήρι….

Ένα απόγευμα καθώς καθόμουν στην αυλή της Μονής του Αγίου Παύλου, είδα δυο γεροντάκια να περπατούν και να μιλούν σιωπηλά.

Ο Θεός ακούει τη φωνή του ανθρώπου που σκληρά δοκιμάζεται και δεινώς υποφέρει

Πρόβλημα για κάθε άνθρωπο που προσεύχεται, αποτελεί η απάντηση του Θεού στα αιτήματά του. Πολλές φορές το παιδί του Θεού, αποκαμωμένο από την αργοπορία της απαντήσεως του Θεού στα αιτήματά του λέει: «Τι να προσευχηθώ; Ο Θεός πλέον δεν με ακούει. Στέλνω πολλά αιτήματα, αλλά καμιά απάντηση δεν παίρνω». Είναι όμως αλήθεια αυτό; Μπορεί ο Θεός να αποστρέψει την ακοή Του στα αιτήματά μας, στις προσευχές μας;