«Λουσθήτε και καθαρισθήτε, διώξτε την πονηρία από τις ψυχές σας ∙ μάθετε να κάνετε το καλό» ( Ησ. 1, 16-17 ).
Και ποίο είναι το καλό που προστάζεις;
Κύριε ‘Ιησού Χριστέ, πού είσαι το γλυκό φως τής αγίας δόξας του αθανάτου, του ουρανίου, του αγίου, του μακάριου Πατέρα σου, τώρα πού φτάσαμε στη δύση του ήλιου και είδαμε το εσπερινό φως, υμνούμε τον Πατέρα, εσένα τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα, τον ένα Θεό. Πρέπει σε κάθε ώρα και στιγμή να σε υμνούμε με καθαρές ψυχές και χαρούμενες φωνές, Υιέ Θεού, γιατί εσύ δίνεις τη ζωή και γι’ αυτό ο κόσμος σε δοξάζει.
«Λουσθήτε και καθαρισθήτε, διώξτε την πονηρία από τις ψυχές σας ∙ μάθετε να κάνετε το καλό» ( Ησ. 1, 16-17 ).
Και ποίο είναι το καλό που προστάζεις;
Καταλαβαίνεις, άνθρωπε, πόσο μεγάλη χάρη σού κάνει ο Κύριος όταν σου δίνει να τρως το Πανάγιο Σώμα του και να πίνεις το δικό του Τίμιο Αίμα; Αυτή η χάρη είναι τόσο μεγάλη ώστε μόνο η δική του αγαθότητα και πανσοφία γνωρίζουν την αξία αυτού του δώρου. Για να μπορέσεις, όμως, και εσύ να το εκτιμήσεις, σύμφωνα πάλι με το μέτρο σου, θυμήσου ποιος είσαι, γιατί μεταλαμβάνεις τα θεία δώρα και γίνεσαι κοινωνός της θείας ζωής και ποιους καρπούς έχεις, όταν μεταλαμβάνεις αξίως των αχράντων μυστηρίων.
τοῦ Πανιερωτάτου Μητροπολίτου Λεμεσοῦ κ. Ἀθανασίου
‘O πόνος εἶναι ἕνα φαινόμενο, τό ὁποῖο ζοῦμε ὅλοι μας καί τόν βλέπουμε κάθε μέρα δίπλα μας, μπροστά μας, μέσα μας. Εἶναι ἕνα γεγονός τό ὁποῖο καθημερινά αὐξάνει, ὅπως φαίνεται, ἀλλά κι ἐμεῖς εἴμαστε πλέον πιό ἐκτεθειμένοι στόν πόνο, μέ τήν ἔννοια ὅτι μέ τή δυνατότητα πληροφόρησης πού ἔχουμε τώρα, εἶναι πολύ εὔκολο νά πληροφορηθοῦμε, νά μάθουμε, νά ἀκούσουμε γιά τόν πόνο τῶν ἀνθρώπων. Ἔτσι, μπορεῖ ἐσύ νά εἶσαι καλά, νά εἶσαι ἥσυχος, βάζεις τήν τηλεόραση νά δεῖς τά νέα καί βλέπεις ἐκεῖ χίλια δυό πράγματα, τά ὁποῖα σίγουρα σέ κάνουν νά ἀνησυχεῖς, νά στενοχωριέσαι, νά συμπονᾶς τούς ἄλλους ἀνθρώπους κλπ.
Zούσε κάποτε στή Βασιλεύουσα μιά πλούσια νέα, ἡ ᾿Αννα, πού ἔτυχε ν’ ἀρρωστήσει βαριά και να πλησιάσει στο θάνατο.
Ἕνας σύγχρονος ἅγιος ἀπό τό Πεταλίδι Μεσσηνίας, ὁ Ὅσιος Βησσαρίωνας ὁ Ἀγαθωνίτης, πού διακόνησε στόν νομό Φθιώτιδας γιά 36 χρόνια σέ περίοδο κατοχῆς, πείνας καί δυσκολιῶν, μᾶς διδάσκει μέ τήν συγκλονιστική του θυσία γιά τόν συνάνθρωπο.