Οι Άγιοι Πατέρες της Ορθόδοξης Εκκλησίας και το Καρναβάλι
Το καρναβάλι, γνωστό και ως Αποκριά στην ελληνική παράδοση, αποτελεί μια περίοδο εορτασμών πριν από την έναρξη της Μεγάλης Σαρακοστής.
Κύριε ‘Ιησού Χριστέ, πού είσαι το γλυκό φως τής αγίας δόξας του αθανάτου, του ουρανίου, του αγίου, του μακάριου Πατέρα σου, τώρα πού φτάσαμε στη δύση του ήλιου και είδαμε το εσπερινό φως, υμνούμε τον Πατέρα, εσένα τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα, τον ένα Θεό. Πρέπει σε κάθε ώρα και στιγμή να σε υμνούμε με καθαρές ψυχές και χαρούμενες φωνές, Υιέ Θεού, γιατί εσύ δίνεις τη ζωή και γι’ αυτό ο κόσμος σε δοξάζει.
Το καρναβάλι, γνωστό και ως Αποκριά στην ελληνική παράδοση, αποτελεί μια περίοδο εορτασμών πριν από την έναρξη της Μεγάλης Σαρακοστής.
Μην λέτε: «Δεν μπορώ». Αυτή η κουβέντα, δεν είναι Χριστιανική. Εμείς οι Χριστιανοί λέμε: «Όλα τα μπορώ. Όχι όμως μόνος μου, αλλά με την βοήθεια του Θεού».
Την εποχή που ο Αρειανισμός ταλάντευε τους χριστιανούς αποφασίστηκε να πραγματοποιηθεί στην Νίκαια η Α’ Οικουμενική Σύνοδος.
Ξεκίνησε λοιπόν και ο Άγιος Σπυρίδωνας μαζί με τον μαθητή του και διάκονό του τότε Άγιο Τριφύλλιο το ταξίδι τους προς την Νίκαια. Όταν τους έπιασε το σούρουπο σταμάτησαν κάπου να διανυκτερεύσουν. Ο Τριφύλλιος έδεσε τα δύο άλογα και πέφτουν να ξεκουραστούν .
ΑΓΙΟΙ ΓΙΝΕΣΘΕ…
(Θεολογικό σχόλιο στην Κυριακή των Αγίων Πάντων)
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Η τελευταία Κυριακή της ιερής περιόδου του Πεντηκοσταρίου είναι αφιερωμένη στου Αγίους Πάντες.
Μάλιστα. Ο Θεός δημιούργησε και έναν άλλο κόσμο, πνευματικό, που υπερβαίνει τον αισθητό, και άλλα όντα, νοερά, λογικά και αυτεξούσια.
Εἴ τις εὐσεβής καί φιλόθεος, ἀπολαυέτω τῆς καλῆς ταύτης καί λαμπρᾶς πανηγύρεως.
Εἴ τις εὐγνώμων, εἰσελθέτω χαίρων εἰς τήν χαράν τοῦ Κυρίου αὐτοῦ.
Του Καθηγητή Χρήστου Κ. Οικονόμου, τ. Προέδρου και Κοσμήτορα της Θεολογικής Σχολής Θεσσαλονίκης και Προέδρου του Τμήματος Θεολογίας του Πανεπιστημίου Λευκωσίας
Εισαγωγικά
Ο Άγιος Νεόφυτος ο Έγκλειστος (1134-1220 μ.Χ.) είναι ένας πολυγραφότατος Πατέρας της Εκκλησίας της Κύπρου, ο οποίος, όπως υπολογίζεται, έγραψε π. 4.500 χειρόγραφες σελίδες. Εκτός από τα βιβλικά του κείμενα, ασχολήθηκε με Βιβλικά θέματα, Ερμηνευτικά έργα, Κατηχήσεις, Πανηγυρικές ομιλίες, Λόγους, Τυπική Διαθήκη, Δογματικά θέματα, Εκκλησιαστική Ιστορία και γενικότερα σχεδόν με όλους τους κλάδους της Θεολογίας.
Πόσο λυπήθηκα, όταν άκουσα μια κοπέλα να λέει με πόνο: «Δεν θέλω να έλθουν τα Χριστούγεννα. Μελαγχολώ». Λυπήθηκα για το πώς νιώθει, αλλά και για το πώς κατάντησε μια τέτοια γιορτή. Τα Χριστούγεννα, σ’ αντίθεση με το Πάσχα, έχουν έντονο το κοσμικό στοιχείο. Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα, με τονισμό των τύπων, της κατανάλωσης και του τρεξίματος, μας τονίζουν την απουσία του Θεού. Δεν μπορεί να έχουν σχέση όλα όσα γίνονται τούτες τις μέρες «για να γιορτάσουμε Χριστούγεννα» με το Χριστό της ταπείνωσης, της φτώχειας, της ειρήνης. Όλα μιλούν για την ύλη, την απόλαυση, την κοσμικότητα. Ένταση, τρέξιμο, πίεση. Όλα, βέβαια, τα πιο πάνω εκφράζουν την παγίδα που μας έχουν στήσει: Θα πρέπει να κάνουμε το άλφα και το βήτα, για να νιώσουμε Χριστούγεννα.
Στην αποτυχία και στην επιτυχία πρέπει να ευχαριστούμε πάντα τον Θεό. Μερικές φορές, όταν δεν παίρνουμε αυτό που ζητάμε, έχουμε μεγαλύτερο κέρδος, παρά αν το παίρναμε.
Και πώς θα είναι γεμάτη από ευχαρίστηση η καρδιά μας; Αν ασκήσουμε και συνηθίσουμε τον εαυτό μας να ευχαριστεί τον Θεό, όχι μόνον όταν παίρνει, αλλά και όταν δεν ικανοποιηθεί το αίτημά μας.
Διότι ο Θεός άλλοτε δίνει αυτό που ζητάμε και άλλοτε όχι, αλλά και τα δύο τα κάνει για το συμφέρον μας.
Ώστε είτε λάβεις, είτε δεν λάβεις, έλαβες με το ότι δεν έλαβες˙ είτε πετύχεις στο αίτημά σου, είτε δεν πετύχεις, πέτυχες με το ότι δεν πέτυχες σ’ αυτό που ζητούσες.
Συμβαίνει δηλαδή μερικές φορές, όταν δεν παίρνουμε αυτό που ζητάμε, να έχουμε μεγαλύτερο κέρδος, παρά αν το παίρναμε.
Διότι αν δεν ήταν για το συμφέρον μας πολλές φορές η άρνησις της εκπληρώσεως του αιτήματός μας, οπωσδήποτε θα μας το έδινε πάντοτε˙ το να μην εκπληρωθεί όμως το αίτημά μας, αλλά για το συμφέρον μας, αυτό αποτελεί επιτυχία.
Γι’ αυτό και πολλές φορές αναβάλλει να εκπληρώσει το αίτημά μας, όχι επειδή θέλει να μας απομακρύνει από κοντά Του, αλλά επειδή φροντίζει με την καθυστέρηση της εκπληρώσεως του αιτήματός μας να κάνη συνεχή την επιμονή μας στο αίτημά μας.
Επειδή λοιπόν πολλές φορές σταματάμε το ζήλο μας για την προσευχή, παίρνοντας εκείνο που ζητάμε, θέλοντας να αυξήσει την επαγρύπνηση μας στις προσευχές, αργεί να μας δόση αυτό που ζητάμε.
Το ίδιο κάνουν και οι φιλόστοργοι πατέρες˙ τα παιδιά τους που είναι αδιάφορα και τρέχουν στα παιδικά παιγνίδια, πολλές φορές τα κρατούν κοντά τους με την υπόσχεση πολύ μεγάλου δώρου˙ γι’ αυτό άλλοτε αναβάλλουν την δόση και άλλοτε δεν το δίνουν ποτέ.
Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου
https://xristianos.gr/
Φοβούμαι τον Θεόν, πάει να πεί σέβομαι τον Θεόν, λογαριάζω το Θεό υπολογίζω τον Θεόν.
«Η δε γυνή λέει να φοβήται τον άνδρα», να σέβεται τον άνδρα, να λογαριάζει τον άνδρα, να υπολογίζει τον άνδρα, αυτό πάει να πεί Λογαριάζω τον Θεόν.
Γι΄αυτό όχι υποκριτικό γέλιο αγάπης αλλά φυσιολογική συμπεριφορά. ούτε κακία ούτε υποκρισία αλλά αγάπη και ειλικρίνεια”. Τὸ καλό εἶναι ὅτι οἱ ἄνθρωποι διψοῦν τὴν ἁπλότητα καὶ ἔφθασαν σὲ σημεῖο νὰ κάνουν τὴν ἁπλότητα μόδα καὶ ἄς μή νιώθουν ἁπλά.
Όταν βρισκόμουν μέσα στις θλίψεις με παρηγόρησες! …Η δύναμη του Θεού δείχνει και κάνει περισσότερο ευσεβείς εκείνους που πέφτουν μέσα στις θλίψεις, όταν (δηλαδή) και αφθονία μέσων υπάρχει για να παρηγορείται η θλιβόμενη ψυχή, και η θλίψη δεν αφαιρείται διά να…
-Ένας Πατέρας της Εκκλησίας μας είπε το εξής: η λάμψη της ευτυχίας φέρνει την έπαρση. Η παγωνιά όμως των συμφορών και των θλίψεων, οδηγεί εις την ταπείνωση. Τον καθηλώνει τον άνθρωπο και έτσι του δίδει μία ευκαιρία, να του ομιλήσει ο Θεός.
Ποιος είναι λοιπόν ο Χριστός; Ο Χριστός είναι αγάπη. Δεν έχει αγάπη, είναι αγάπη.
Και απ’ την άλλη μεριά, σέβεται απόλυτα την ελευθερία μας. Μας έπλασε από αγάπη, αλλά μας έπλασε τόσο ελεύθερους, ώστε να μπορούμε να πούμε «όχι» ακόμα και στον Θεό.